dzień kobiet

Za pierwowzór Dnia Kobiet przyjąć można obchodzone w starożytnym Rzymie Matronalia.

„Zanieście bogini kwiaty,
ta bogini kocha kwitnące rośliny,
zróbcie wianki z kwiatów na głowy,
Powiedzcie: Lucyna dałaś nam światło;
powiedzcie: bądź przychylna rodzącym”.
(Ovidius, Fasti, I, 253-256)

W jeden z pierwszych dni marcowych przez miasto przechodzi procesja z dwunastoma świętymi tarczami na cześć Bóstwa Marsa. Saliowie – opiekunowie tarcz – tańczą i śpiewają ku czci bóstwa wojny, zwycięstwa i powodzenia. Mężczyźni cały dzień czyszczą broń, urządzają wyścigi rydwanów. Wszak marzec, pierwszy miesiąc wiosny, to nie tylko czas rozpoczynania prac polowych, ale i planowania operacji wojskowych.

Teraz kobiety, przyodziane w swoje najlepsze ubrania, z aromatycznymi wieńcami na głowach, opuszczają swoje domy i udają się do świątyni bogini Junony. Każda z nich niesie kwiaty, aby złożyć je w ofierze boskiemu uosobieniu cnót żony, matki i niewiasty. Idą w uroczystym pochodzie ku gajowi na Eskwilinie, jednym z siedmiu wzgórz Rzymu. Śpiewają pieśni ku czci ich opiekunki i szepczą między sobą, chwaląc się, co każda z nich otrzymała od męża w podarunku z okazji święta. Na miejscu czują już zapach kadzideł palących się na ołtarzach. Posągi bogini przystrojono kwiatami i wełnianymi wstążkami. Za moment złożą Junonie w ofierze krowę. Będą dziękować za kobiecość, prosić królową niebios o opiekę, szczęście dla domowego ogniska, a także o potomka, jako że Junona jest też boginią płodności.

Tak właśnie wyglądały Matronalia, obchody święta kobiet w starożytnym Rzymie. Obchodzono je na cześć Junony, staroitalskiej patronki przede wszystkim dziewic oraz kobiet zamężnych. Słowo matrona znaczyło w języku łacińskim kobietę zamężną, posiadającą dzieci. Zakresem swych możliwości i obowiązków przypominała Herę. Często jest z nią utożsamiana. Była opiekunką życia kobiet, w tym życia seksualnego i macierzyństwa. Należała do Trójcy Kapitolińskiej, w skład której wchodzili również bóg Jowisz (Jupiter) i bogini Minerwa.
Mianem iuno określano też półboską, śmiertelną istotę opiekującą się kobietą i towarzyszącą jej od urodzin aż do śmierci. Uważano, że każda kobieta miała swoją własną, indywidualną iuno. Było to więc coś w rodzaju anioła stróża.
Z okazji tego święta mężowie dawali swoim żonom prezenty i spełniali ich życzenia. W obrzędach brały również udział niewolnice, którym tego dnia przy stole usługiwały ich panie. Początkowo do świętowania nie dopuszczano prostytutek, lecz z czasem zniesiono ten zakaz. Święto to wypadało na początku marca, a miesiąc ten w sposób szczególny poświęcony był również synowi Junony – Marsowi. Stąd zresztą nazwa miesiąca – martius, gdyż – jak głosi legenda – Mars urodził się 1 marca.
Międzynarodowy Dzień Kobiet
Dzień Kobiet (International Women’s Day, pierwotnie International Working Women’s Day) – coroczne święto obchodzone 8 marca, jako wyraz szacunku dla ofiar walki o równouprawnienie kobiet.

Jest kilka dat, które miały wpływ na ustanowienie święta. 20 lutego 1829 roku kobiety amerykańskie masowo wyszły na ulice, domagając się praw politycznych, po czym uznając datę za pierwszy dzień wyzwolonych kobiet, w latach następnych kontynuowały jego tradycję, organizując manifestacje i żądając praw wyborczych. Działalność sufrażystek (suffragium – głos wyborczy) zyskiwała poparcie i popularność.

8 marca 1908 roku w strajku fabryki tekstyliów w Nowym Jorku 15 tysięcy pracownic żądało polepszenia warunków pracy i prawa wyborczego. Podczas strajku w zamkniętej przez właściciela dla uniknięcia skandalu fabryce wybuchł pożar, w którym zginęło, a właściwie zostało zamordowanych, żywcem spalonych 129 strajkujących.

Ostatecznie święto zostało ustanowione w 1910 roku, kiedy Międzynarodówka Socjalistyczna w Kopenhadze ustanowiła obchodzony na całym świecie Dzień Kobiet, który służyć miał krzewieniu idei praw kobiet oraz budowaniu społecznego wsparcia dla powszechnych praw wyborczych dla kobiet. W konferencji udział wzięło ponad 100 uczestniczek z 17 krajów.

Dzień Kobiet w Polsce XXI wieku

W Polsce święto kobiet zaczęto obchodzić dopiero po drugiej wojnie światowej. Zwyczajowo w tym dniu mężczyźni wręczali kobietom upominki. W okresie PRL w zakładach pracy składano im życzenia i wręczano prezenty (rajstopy, mydło, kawę, ręczniki) i pojedynczy czerwony goździk. W latach 80-tych XX wieku do popularnych podarunków dołączyły zamiast goździków także tulipany i inne kwiaty. Obecnie corocznie odbywają się organizowane manify, czyli demonstracje połączone z happeningiem na rzecz równego traktowania kobiet i mężczyzn.

Wiosennych nastrojów życzymy Wam Siostry! 🙂

witch_house__three_witches_xiii__by_agnes_z_garbledville-d6l02hi